
Światowy Dzień Zdrowia jest ustanowiony przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) dla upamiętnienia jej powstania w 1948 roku.
Światowy Dzień Zdrowia jest obchodzony również w Polsce – to doskonała okazja, aby przypomnieć, jak ważna jest znajomość praw pacjenta.
Znajomość praw pacjenta w Polsce to nie tylko kwestia formalności, ale przede wszystkim narzędzie, które pozwala Ci skutecznie korzystać z systemu opieki zdrowotnej. Nie bój się pytać, domagać się informacji i zgłaszać nieprawidłowości.
Przypominamy najważniejsze prawa pacjenta w Polsce, które mogą wpłynąć na jakość Twojego leczenia.

Pacjent od ukończenia 16 r.ż. ma prawo do pełnej informacji o stanie swojego zdrowia.
Masz prawo:
Pamiętaj, że prawo do informacji obejmuje także dostęp do wyników badań i pełnej dokumentacji medycznej.
Wynik badania, przeprowadzonego na podstawie skierowania lekarskiego, podmiot przeprowadzający badanie zobowiązany jest przede wszystkim przekazać lekarzowi, który na nie skierował. Pacjent ma natomiast prawo wglądu do wyników tego badania na zasadach ogólnych dostępu do dokumentacji medycznej, niezależnie od tego, czy odbędzie wizytę u lekarza, który go na to badanie skierował.
Jeśli lekarz nie chce ich udostępnić, masz prawo zgłosić to do odpowiednich instytucji. Jeśli pacjent jest przygotowywany do zabiegu ma prawo oczekiwać pełnych informacji dotyczących przebiegu operacji, późniejszej rekonwalescencji, ewentualnych powikłań itd. W przypadku, gdy zabieg były płatny w całości lub częściowo, lekarz musi również poinformować o tym pacjenta. Pacjent, który przeszedł operację ma prawo do rozmowy z lekarzem, który ja przeprowadzał (nie tylko z dyżurnym).
Żadna procedura medyczna nie może zostać wykonana bez Twojej zgody. Dotyczy to zarówno badań, jak i operacji, a także innych procedur medycznych tj. testy czy pobranie materiału do diagnostyki. Zgoda musi być dobrowolna i świadoma, a Ty powinieneś znać wszystkie szczegóły planowanego leczenia. W przypadku dzieci lub osób nieprzytomnych decyzję podejmują ich opiekunowie prawni.
Masz prawo:
Co ważne, w każdej chwili możesz wycofać zgodę na leczenie. To szczególnie istotne w przypadku terapii eksperymentalnych lub inwazyjnych, które wiążą się z większym ryzykiem.
Masz prawo otrzymać:
Możesz ją otrzymać zarówno w formie papierowej, jak i elektronicznej. Jeśli placówka medyczna odmawia udostępnienia dokumentacji, możesz zgłosić to do Rzecznika Praw Pacjenta lub NFZ.

Wszystkie informacje dotyczące Twojego stanu zdrowia, leczenia i diagnozy są objęte tajemnicą lekarską. Lekarz nie może ich ujawniać bez Twojej zgody. Obowiązek zachowania tajemnicy rozciąga się na cały personel medyczny, w tym pielęgniarki i położne. W przypadku zabiegu operacyjnego lub diagnostyki podwyższonego ryzyka zgoda lub jej brak musi być wyrażona na piśmie. W pozostałych przypadkach może być to deklaracja ustna. Od tej sytuacji są wyjątki. Zabiegi medyczne wbrew woli pacjenta są udzielane: podczas pobytu w szpitalu psychiatrycznym, jeśli zachowanie pacjenta zagraża bezpośrednio jego życiu lub zdrowiu (np. próba samobójcza), życiu lub zdrowiu innych osób (np. atak agresji), pacjentom przymusowego leczenia odwykowego, pacjentom chorym na niektóre choroby zakaźne (np. gruźlica, dur brzuszny).
Masz prawo wybrać lekarza prowadzącego oraz placówkę medyczną, w której chcesz się leczyć. Dwa razy w roku kalendarzowym bezpłatnie i bez podania powodu możesz zmienić lekarza, pielęgniarkę i położną POZ. W przypadku hospitalizacji również możesz wskazać preferowany szpital, o ile nie ma przeciwwskazań medycznych. To prawo jest szczególnie ważne w przypadku długotrwałego leczenia, gdy zaufanie do lekarza i placówki odgrywa kluczową rolę w procesie leczenia i powrotu do zdrowia.
Jeśli masz wątpliwości co do postawionej diagnozy lub proponowanego leczenia, masz prawo zasięgnąć drugiej opinii medycznej. To nie jest brak zaufania do lekarza ale dodatkowe narzędzie, które pomoże Ci podjąć lepszą decyzję. Pamiętaj, że zdrowie jest najważniejsze, a druga opinia może być kluczowa w przypadku skomplikowanych lub kontrowersyjnych przypadków.

Każdy pacjent ma prawo do leczenia w godnych i bezpiecznych warunkach. Placówki medyczne powinny zapewnić odpowiedni standard opieki, w tym czystość, dostęp do leków i poszanowanie godności pacjenta. Jeśli warunki w szpitalu czy przychodni pozostawiają wiele do życzenia, masz prawo złożyć skargę do dyrekcji placówki lub Rzecznika Praw Pacjenta.
Jeśli uważasz, że Twoje prawa zostały naruszone, masz prawo złożyć skargę. W zależności od charakteru problemu i tego, kogo skarga dotyczy, należy kierować ją do odpowiednich instytucji. NFZ rozpatruje skargi dotyczące wyłącznie placówek, które mają podpisaną umowę z Funduszem.
Oto przegląd najważniejszych możliwości:
W przypadku problemów z zachowaniem personelu medycznego pierwszym krokiem powinna być interwencja u bezpośredniego przełożonego pracownika (kierownika placówki).
W szpitalu zwróć się do ordynatora oddziału, w przychodni do kierownika placówki. To najszybszy sposób rozwiązania problemu. Jeśli rozmowa z przełożonym nie przyniosła rezultatu, złóż formalną skargę w formie pisemnej do dyrekcji placówki. Skargę do NFZ można złożyć w przypadkach takich jak odmowa zapisu do lekarza mimo dostępnych terminów, trudności z rejestracją czy nieprzyjmowanie pacjentów w ustalonych godzinach.
Jeśli jesteś ubezpieczony w Narodowym Funduszu Zdrowia, masz prawo do bezpłatnego leczenia w ramach świadczeń gwarantowanych. Obejmuje to podstawową opiekę zdrowotną, konsultacje specjalistyczne, hospitalizację oraz wiele innych usług. Jeśli placówka odmawia Ci świadczenia możesz skorzystać z pomocy Rzecznika Praw Pacjenta.

Pacjenci w terminalnej fazie choroby mają prawo do opieki paliatywnej i hospicyjnej, której celem jest złagodzenie cierpienia i poprawa jakości życia. Opieka ta jest dostępna zarówno w warunkach domowych, jak i w specjalistycznych placówkach. To prawo jest szczególnie ważne dla osób cierpiących na nieuleczalne choroby, ponieważ zapewnia im wsparcie nie tylko medyczne ale także psychologiczne i duchowe.
To jedno z najważniejszych praw.
Oznacza ono, że:
To właśnie ten obszar ma szczególnie wzmacniać przyjęty 12 maja projekt nowelizacji ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta zwana „Lex Szarlatan”. Projekt ustawy wzmacnia prawa pacjenta i zwiększa ochronę przed pseudomedycyną. Nowe przepisy mają skuteczniej przeciwdziałać niebezpiecznym praktykom oraz rozszerzyć uprawnienia Rzecznika Praw Pacjenta. Chodzi m.in. o walkę z oferowaniem niesprawdzonych metod leczenia i działalnością osób podszywających się pod specjalistów medycznych. Zmiany mają także ograniczyć działalność osób i firm wykorzystujących niewiedzę pacjentów do sprzedaży terapii oraz usług o niepotwierdzonej skuteczności.

ZADZWOŃ I UMÓW SIĘ NA DARMOWĄ PORADĘ PRAWNĄ:
RZECZNIK PRAW PACJENTA – NAJSZYBSZA POMOCDo Rzecznika Praw Pacjenta może zgłosić się każda osoba, która uważa, że doszło do naruszenia jej praw jako pacjenta. To często najszybszy sposób uzyskania pomocy. W przypadku błędów medycznych, braku należytej staranności w leczeniu lub naruszenia zasad etyki zawodowej, można się zwrócić do Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej przy odpowiedniej Izbie Lekarskiej lub Izbie Pielęgniarek i Położnych.

„Lex Szarlatan” ma przeciwdziałać:
Projekt ustawy zakłada m.in.:
Ważne – projekt NIE zakazuje:
o ile nie są one przedstawiane jako skuteczne leczenie chorób bez podstaw naukowych.
Jeżeli ustawa wejdzie w życie w obecnym kształcie Rzecznik Praw Pacjenta będzie mógł:
Możliwe będą wysokie kary – projekt przewiduje:
Dezinformacja medyczna może być ścigana, zwłaszcza gdy:

Uważaj, gdy ktoś:
Krok 1 — Zachowaj dowody
Zbieraj:
To może być później kluczowe.
Krok 2 — Nie przerywaj leczenia bez konsultacji
Jeżeli ktoś namawia Cię do:
Krok 3 — Zweryfikuj kwalifikacje
Sprawdź:
Można to sprawdzić m.in. w rejestrach zawodowych i podmiotów leczniczych.
Krok 4 — Złóż skargę
Możesz zgłosić sprawę do:
Krok 5 — Opisz konkrety
W zgłoszeniu podaj:
Im bardziej konkretnie — tym skuteczniejsze postępowanie.

Nie każda metoda niekonwencjonalna jest oszustwem.
Bezpieczne podejście:

Zawsze:
Nigdy:
Warto korzystać z oficjalnych źródeł:

ZADZWOŃ I UMÓW SIĘ NA DARMOWĄ PORADĘ PRAWNĄ:
Najczęstsze skojarzenia ze słowem „przemoc” to podbite oczy, sińce, zaciśnięte pięści, bójka. Rzadziej w pierwszej chwili myślimy o przemocy psychicznej, która przecież potrafi zranić dużo bardziej niż pięści, a nawet doprowadzić ofiarę do samobójstwa. Jedną z odmian przemocy psychicznej jest przemoc finansowa (ekonomiczna).
Mówi się o tej formie przemocy – przeźroczysty problem. Dlaczego? Ponieważ na wierzchu nie widać ran, tak jak w przypadku przemocy fizycznej. Problem jest dużo bardziej ukryty, często niewidoczny. Zapraszamy do przeczytania materiałów dotyczących tego, jakie są przejawy przemocy finansowej, z jakimi konsekwencjami prawnymi powinna liczyć się osoba stosująca ten rodzaj przemocy, a także gdzie szukać wsparcia w takich sytuacjach.
Czym jest przemoc ekonomiczna?O przemocy ekonomicznej mówimy wtedy, gdy jej sprawca używa pieniędzy albo innych wartości materialnych do zaspokojenia swojej potrzeby władzy i kontroli. Wykorzystując dostęp do pieniędzy podporządkowuje sobie drugą osobę. Czasem uniemożliwia jej dostęp do konta, w innych wypadkach wydziela i kontroluje jej wydatki, utrudnia jej podjęcie pracy lub przyczynia się do utraty pracy. Pieniądze stają się kartą przetargową. Partner/ka uzależnia przekazanie środków na utrzymanie rodziny od spełnienia jego warunków, szantażem zmuszając swoją ofiarę do posłuszeństwa.
Nikola została sama z trójką dzieci. Mąż zostawił ją i nie płaci na nie alimentów. Magda chciałaby wrócić do pracy, ale mąż uważa, że powinna zostać w domu i nie pozwala jej szukać zatrudnienia. Grzesiek pracuje na budowie po 12 godzin dziennie, aby utrzymać sześcioosobową rodzinę. Chciałby, żeby żona poszła do pracy choć na pół etatu i dołożyła się do rachunków, jednak ona odmawia.
Kaśka przed urodzeniem dzieci pracowała w Biedronce. Po urodzeniu Mai i Kuby przez 5 lat była z nimi w domu. Teraz, kiedy Kuba poszedł do przedszkola, chciałaby wrócić do pracy. Tym bardziej, że jej partner Marek zarabia ok 2500 zł na rękę i cały czas narzeka, że utrzymanie rodziny tyle kosztuje, więc Kasia chciałaby dorobić chociaż do rachunków. Jednak Marek bardzo się denerwuje, kiedy tylko Kaśka wspomina o powrocie do pracy. Mówi, że jej miejsce jest w domu przy dzieciach, jak pójdzie do pracy to tak o wszystko nie zadba, a on przecież potrafi utrzymać rodzinę. Partnerzy coraz częściej kłócą się o sprawy finansowe, Kaśka jest coraz bardziej zestresowana tą sytuacją.
Z pewnością powyższe lub podobne historie są Ci znane, być może sam/a doświadczasz właśnie takich problemów. To właśnie przemoc finansowa (ekonomiczna), która jest rodzajem przemocy psychicznej. Ofiara traci możliwość decydowania o swoim życiu, staje się uzależniona od oprawcy, który wydziela jej środki do życia według własnego uznania. To może powodować utratę poczucia własnej wartości i poczucia sprawczości, co skutkuje depresją, a w skrajnych przypadkach może prowadzić do samobójstwa.
O przemocy ekonomicznej mówimy również wtedy, gdy partner pasożytuje na pracy partnerki, nie płaci alimentów, bez jej wiedzy zaciąga kredyty lub przywłaszcza sobie środki przeznaczone na utrzymanie rodziny, przerzucając na nią odpowiedzialność za utrzymanie domu.
Sylwia pracuje w agencji reklamowej, jej partner z wykształcenia jest politologiem, a pracował już w różnych miejscach – w sklepie internetowym, w urzędzie, w agencji nieruchomości. Nigdzie jednak mu się nie podobało i odchodził po krótkim czasie. Obecnie nigdzie nie pracuje, bo żadna oferta nie jest dla niego odpowiednia. Koszty utrzymania domu, dwóch osób i psa w całości spoczywają na Sylwii, która jest tym coraz bardziej sfrustrowana.
Przemoc ekonomiczna jest szczególnie bolesna, gdy dotyka kobiet, które nie pracują, gdyż prowadzą dom i wychowują dzieci. Żywią one często błędne przekonane, że zarabiający mężczyzna ma wyłączne prawo do decydowania o sposobie wydawania pieniędzy, a zaspokajanie potrzeb rodziny zależy tylko od jego dobrej woli.
Halina nie pracuje, zajmuje się domem i czwórką dzieci, a mąż pracuje zawodowo. Już wiele lat temu ustalili w małżeństwie taki podział obowiązków. Jednak od kiedy pojawiło się 500+ mąż uznał, że te łącznie 2000 zł powinny Halinie wystarczyć na utrzymanie domu i opłacenie rachunków, w związku z czym odciął jej dostęp do swojej pensji. Nie łoży na utrzymanie domu, czasem tylko kupi coś dzieciom. Halina nie wie, co mąż robi ze swoimi dochodami, a jej ledwie starcza na rachunki i jedzenie.
Przemoc ekonomiczna a inne rodzaje przemocyZgodnie z badaniami przeprowadzonymi w USA w 90% przypadków przemoc finansowa łączyła się w jednym domu z innymi rodzajami przemocy: fizyczną, psychiczną, seksualną. Niestety, uzależnienie ekonomiczne często powstrzymuje ofiary od zgłoszenia się do odpowiednich służb po pomoc.
Ala mieszka z mężem i córką z pierwszego małżeństwa. Mąż ma problem z alkoholem, pod jego wpływem bije Alę, wyzywa m.in. od pasożytów i nierobów. Ala z córką muszą czasem uciekać z domu. Ala czasem myśli o zgłoszeniu się na Policję, ale mieszkanie, które zajmują, należy do męża, tylko on pracuje i ma oszczędności. Ala ma kartę do wspólnego konta, ale jeśli pokłóci się z mężem ten zabiera kartę ze sobą w trasę. Wtedy Ala nie ma z czego żyć. Mąż cały czas grozi, że wyrzuci ją z domu i pozbawi środków do życia, jeśli gdzieś na niego doniesie. Ala nie chce iść z córką do schroniska, więc nikomu nie mówi, co dzieje się w domu. Jest załamana, straciła już siły i wiarę, że kiedyś będzie lepiej.
Historia Ali wydarzyła się naprawdę. W końcu znalazła ona w sobie siłę, aby uciec od męża do hostelu przy Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie. Otrzymała wsparcie od służb: Policji, pracowników PCPR, psychologów, lekarzy psychiatrów, prawników. Dzięki pomocy socjalnej udało jej się utrzymać w pierwszym okresie po wyprowadzce. Złożyła do sądu pozew o rozwód i wniosek o podział majątku małżeńskiego. Powoli wyszła na prostą – znalazła pracę, wynajmuje mieszkanie, układa sobie życie na nowo.
Ofierze przemocy możesz zaproponować wizytę w punkcie nieodpłatnych porad.
Nasi prawnicy i doradcy za darmo i w pełni anonimowo udzielą jej pomocy .

ZADZWOŃ I UMÓW SIĘ NA DARMOWĄ PORADĘ PRAWNĄ:
Pomoc możesz również uzyskać w Ośrodku Pomocy Społecznej. W sytuacjach krytycznych wzywaj Policję pod numerem alarmowym 112.

CELOWE UZALEŻNIENIE OD DRUGIEJ OSOBYSprawca lub sprawczyni przemocy ekonomicznej często uzależnia od siebie drugą osobę, zaniżając jej poczucie własnej wartości mówiąc, że jest bezwartościowa, że sobie sama nie poradzi, że nie jest w stanie sama się utrzymać.
Z przemocą ekonomiczną mamy do czynienia w związku również wtedy, kiedy partner/ka wykorzystuje pieniądze jako kartę przetargową, uzależnia przekazanie środków na potrzeby drugiej osoby i prowadzenie domu od spełnienia jego/jej warunków, szantażem zmuszając do posłuszeństwa.
Celowe uzależnienie finansowe, wydzielanie, kontrolowanie, nadmierne krytykowanie wydatków, to przejaw przemocy. Niestety wciąż wiele osób, które doświadczają agresywnych, upokarzających zachowań w tym obszarze, nie wie, że ma prawo i może zwrócić się o pomoc.
Do niedawna przemoc ekonomiczna w polskim prawie w ogóle nie istniała. Zmieniła to nowelizacja Ustawy o przeciwdziałaniu przemocy domowej.
ZADŁUŻANIEPiszę w sprawie mojej siostry – chciałabym jej pomóc. Rok temu moja siostra odkryła, że jej mąż ma do spłacenia wiele pożyczek (40 łącznie) – znalazła pełne worki upomnień, ponagleń i różnych tego typu karteluszek. Doszło do tego, że komornik chciał zająć dom.
Rodzina zmobilizowała się i częściowo spłaciła długi. Szwagier obiecywał, że nigdy więcej tego nie zrobi. Niestety już dwa miesiące później zaciągnął nowe pożyczki ( chwilówki) nie przyznając się do tego.
Jakiś miesiąc temu siostra przypadkiem znalazła nowe upomnienia. 6 czy 8 następnych pożyczek. Szwagier wykrada jej pieniądze z domu, pożycza u znajomych i do niczego się nie przyznaje. Oskarża dzieci (już dorosłe) o to, że to one lub ich przyjaciele wykradają pieniądze, a swoja żonę wyzywa od wariatek. Siostra jest strzępkiem nerwów i ciągle kombinuje skąd wziąć pieniądze na spłatę długów.
WSPÓLNOŚĆ MAJĄTKOWA W MAŁŻEŃSTWIEOsoby pozostające w związkach małżeńskich z ustawową wspólnością majątkową:
Wspólność majątkowa obejmuje to, co zostało nabyte po ślubie przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Do majątku wspólnego należą w szczególności:
Obowiązki mają być równe, ale niekoniecznie jednakowe. Zatem osobiste starania o wychowanie dzieci i prowadzenie domu mogą czynić zadość obowiązkowi utrzymania rodziny i być zrównane z uzyskiwaniem dochodów z pracy zawodowej. Jeśli jeden z małżonków posiada mieszkanie, musi je udostępnić drugiemu do zamieszkania.
(np. nie przekazuje swojej pensji na utrzymanie domu, nie płaci rachunków), sąd może nakazać, ażeby wynagrodzenie za pracę albo inne należności, przypadające temu małżonkowi były w całości lub w części wypłacane bezpośrednio do rąk drugiego małżonka, czyli żona może odbierać pensję męża.
Ola co jakiś czas kłóci się poważnie z mężem. Niestety, w okresie konfliktu główną „kartą przetargową” męża jest odcięcie jej od pieniędzy. Ola dowiedziała się, że może sama odbierać pieniądze z wypłaty od pracodawcy męża, za które utrzyma dom i kupi żywność, z czego skorzysta również jej mąż. Kiedy znowu zaczęli się kłócić, Ola niezwłocznie złożyła stosowny wniosek do sądu. Po uzyskaniu orzeczenia zaniosła je do pracodawcy i teraz raz w miesiącu odbiera w firmie wypłatę męża.
Niestety dla związków nieformalnych nie zostały przewidziane tożsame przepisy, a wyegzekwowanie środków na utrzymanie może być trudniejsze. Przede wszystkim warto wtedy skorzystać z możliwości dochodzenia alimentów na dzieci.
Przestępstwo niealimentacjiNajczęstszą formą przemocy ekonomicznej jest niepłacenie alimentów. Niealimentacja jest przestępstwem polegającym na uchylaniu się przez sprawcę od ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego. Około miliona dzieci w Polsce nie otrzymuje alimentów ani od drugiego rodzica ani z Funduszu Alimentacyjnego. O zapewnienie dzieciom godnych warunków życia muszą dbać samodzielni rodzice – w niemal 97% są to samotne matki.
W Polsce niepłacenie alimentów jest przestępstwem, za które grozi kara:
Krok pierwszy: Sprawdzenie czy ugoda/wyrok posiadają nadaną klauzulę wykonalności, stanowiącą tytuł egzekucyjny. Jeśli ugoda/wyrok nakładająca obowiązek alimentacyjny nie posiadają klauzuli wykonalności to należy wnieść do sądu o nadanie tej klauzuli.
Krok drugi: Ugoda/wyrok posiadający klauzulę natychmiastowej wykonalności stanowi tytuł egzekucyjny, który należy złożyć do Komornika z wnioskiem o wszczęcie postępowania egzekucyjnego.
Krok trzeci: Jeżeli Komornik uzna, że postępowanie egzekucyjne jest bezskuteczne należy zgłosić się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Bytomiu, w celu rozpoczęcia działań przeciwko dłużnikowi.
Krok czwarty: Brak zapłaty alimentów stanowiących co najmniej równowartość 3 świadczeń okresowych umożliwia złożenie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na Policję.
Krok piąty: Osoba, której dłużnik alimentacyjny nie płaci alimentów może uzyskać środki z Funduszu Alimentacyjnego. Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 900 zł. W przypadku wyższych dochodów obowiązuje zasada złotówka za złotówkę.
Osoba, która zobowiązana jest płacić alimenty, a nie wywiązuje się z tego w sposób uporczywy, podlega również odpowiedzialności karnej. Warunkiem uznania niealimentacji za przestępstwo jest to, aby łączna wysokość powstałych zaległości stanowiła równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo, aby opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosiło co najmniej 3 miesiące.
Może to zrobić wierzyciel alimentacyjny, jego pełnomocnik lub przedstawiciel ustawowy oraz Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie.
Zawiadomienie można złożyć na piśmie lub ustnie na Komisariacie Policji.

ZADZWOŃ I UMÓW SIĘ NA DARMOWĄ PORADĘ PRAWNĄ:
BEZPIECZNE ZAKUPY PRZEDŚWIĄTECZNEOkres przedświąteczny to czas wzmożonych przygotowań i zakupów, podczas których często tracimy czujność. Niestety, jest to również moment, który wykorzystują przestępcy. Aby cieszyć się spokojnymi świętami Bożego Narodzenia, warto pamiętać o kilku zasadach bezpieczeństwa podczas zakupów – zarówno w sklepach stacjonarnych, jak i w sieci.

Zatłoczone miejsca – jak chronić siebie i swoje rzeczy?
PILNUJ DZIECI NA ZAKUPACH
CYBERPRZESTĘPCZOŚĆ – ZAKUPY ONLINE

ZADZWOŃ I UMÓW SIĘ NA BEZPŁATNE PORADY:



Jeśli zauważysz podejrzane sytuacje w sklepie lub w Internecie, zgłaszaj je zawsze odpowiednim służbom.
Apelujemy o czujność i rozsądek podczas dokonywania świątecznych zakupów, a proste porady pozwolą uniknąć przykrych świątecznych „prezentów”.
Potrzebujesz porady i pomocy – skontaktuj się z nami!

ZADZWOŃ I UMÓW SIĘ NA BEZPŁATNE PORADY:

Okres przedświąteczny to czas wzmożonych przygotowań i zakupów, podczas których często tracimy czujność. Niestety, jest to również moment, który wykorzystują przestępcy. Aby cieszyć się spokojnymi świętami Bożego Narodzenia, warto pamiętać o kilku zasadach bezpieczeństwa podczas zakupów – zarówno w sklepach stacjonarnych, jak i w sieci.

Zatłoczone miejsca – jak chronić siebie i swoje rzeczy?
PILNUJ DZIECI NA ZAKUPACH
CYBERPRZESTĘPCZOŚĆ – ZAKUPY ONLINE

ZADZWOŃ I UMÓW SIĘ NA BEZPŁATNE PORADY:



Jeśli zauważysz podejrzane sytuacje w sklepie lub w Internecie, zgłaszaj je zawsze odpowiednim służbom.
Apelujemy o czujność i rozsądek podczas dokonywania świątecznych zakupów, a proste porady pozwolą uniknąć przykrych świątecznych „prezentów”.
Potrzebujesz porady i pomocy – skontaktuj się z nami!

ZADZWOŃ I UMÓW SIĘ NA DARMOWĄ PORADĘ:
Program “Aktywny Rodzic”Koniec roku to naturalny moment podsumowań i planowania nowych wyzwań – także tych rodzinnych i zawodowych. Warto więc przypomnieć o Programie Aktywny Rodzic, który od blisko roku oferuje trzy formy wsparcia dostosowane do różnych potrzeb rodziców małych dzieci. Świadczenia te mogą realnie ułatwić organizację opieki, powrót do pracy lub elastyczne łączenie obowiązków, pomagając wejść w nowy rok z większym poczuciem bezpieczeństwa i lepszymi możliwościami planowania codziennego życia.
To także dobry moment, by podkreślić szczególną rolę kobiet, które często łączą obowiązki zawodowe z opieką nad małymi dziećmi. Dzięki rozwiązaniom oferowanym w Programie Aktywny Rodzic łatwiej im wrócić na rynek pracy, rozwijać własne kompetencje czy podejmować nowe wyzwania zawodowe bez rezygnacji z bliskości z dzieckiem. Wsparcie finansowe i organizacyjne daje im większą swobodę wyboru oraz pomaga budować równowagę między życiem rodzinnym ,a zawodowym, co ma ogromne znaczenie przy planowaniu nadchodzącego roku.

Program Aktywny Rodzic daje rodzinom większą elastyczność w wyborze formy wsparcia, dostosowaną do ich sytuacji zawodowej i rodzinnej. Wspiera rodziny z małymi dziećmi – do ukończenia przez nie 3 roku życia. Składa się on z trzech rodzajów świadczeń finansowanych przez ZUS, które m.in. umożliwiają dofinansowanie do opłat za żłobek czy częściowe opłacenie opiekunki. Nadrzędnym celem programu jest wsparcie rodziców małych dzieci w powrocie na rynek pracy i rozwoju zawodowej kariery.

Zgodnie z ustawą rodzice najmłodszych dzieci (niemowląt lub dzieci od 12 do 35 miesiąca życia – zależnie od programu), mogą wybrać spośród trzech dostępnych rodzajów świadczeń (szerzej opisanych w dalszej części publikacji). Są to:
Rodzice mogą w dowolnym momencie zmienić decyzję dotyczącą wyboru jednego z trzech dostępnych świadczeń, o ile spełnione zostaną wymagane warunki. Decyzja ta odnosi się do konkretnego dziecka, a za dany miesiąc można otrzymać wyłącznie jedno świadczenie. Istnieje również możliwość wielokrotnej zmiany formy wsparcia, co oznacza rezygnację z jednego świadczenia i przejście na inne, przy zachowaniu zasady, że w danym miesiącu przysługuje tylko jedno świadczenie na to samo dziecko.
FormalnościŚwiadczenia z programu Aktywny Rodzic są realizowane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Wnioski składa się w formie elektronicznej za pomocą profilu informacyjnego ZUS PUE/eZUS lub systemu informatycznego banków krajowych oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych lub systemu teleinformatycznego utworzonego przez ministra właściwego do spraw rodziny. Pierwsze wnioski były przyjmowane od 1 października 2024 roku, a środki wypłacone najpóźniej w przeciągu dwóch miesięcy, z wyrównaniem od dnia złożenia wniosku. Decyzja o odrzuceniu wniosku o dopłatę, przy uchyleniu lub zmianie prawa do świadczenia Aktywny Rodzic albo nienależnie pobranego świadczenia wysyłana jest tylko drogą elektroniczną.

ZADZWOŃ I UMÓW SIĘ NA DARMOWĄ PORADĘ PRAWNĄ:

Świadczenie Aktywni rodzice w pracy jest skierowane do rodziców aktywnych zawodowo. W ramach programu na każde dziecko w wieku 12-35 miesięcy można otrzymać 1500,00 zł miesięcznie na swoje konto. W przypadku orzeczenia o niepełnosprawności dziecka (łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji) – jest to kwota 1900,00 zł miesięcznie. Przyznane świadczenie stanowi kwotę niepodzielną, czyli przysługuje w pełnej wysokości. W przypadku opieki naprzemiennej każdy z rodziców może otrzymać po połowie świadczenia, czyli 750,00 zł lub 950,00 zł.
Warunkiem otrzymywania świadczenia Aktywni rodzice w pracy („babciowego”) jest utrzymanie zatrudnienia. Weryfikacja poziomu aktywności zawodowej rodziców to:
Rodzice mogą swobodnie łączyć różne formy opieki nad dzieckiem i pobierać świadczenie. Nie ma znaczenia kto zajmuje się dzieckiem. Nie potrzeba do tego umowy uaktywniającej (ZUS tego nie kontroluje). W zależności od potrzeb mogą korzystać z pomocy opiekunki w tygodniu, a w weekendy sami zajmować się dzieckiem.
UWAGA! Świadczenie Aktywni rodzice w pracy nie przysługuje obywatelom Ukrainy, którzy przybyli do Polski w związku z działaniami wojennymi.

Świadczenie Aktywnie w żłobku jest skierowane do rodziców dzieci uczęszczających do żłobka, klubu dziecięcego lub objętych opieką dziennego opiekuna, prowadzącego taką działalność na własny rachunek. Nie jest konieczne bycie aktywnym zawodowo przy korzystaniu z tego świadczenia, tzn. mogą otrzymać je również osoby, które nie podjęły pracy zarobkowej (w tym studenci czy doktoranci).
Maksymalna kwota wypłacana na pokrycie takiej opieki wynosi 1500,00 zł miesięcznie, z zastrzeżeniem wyższego limitu w przypadku dzieci z orzeczoną niepełnosprawnością – tak jak wyżej, jest to 1900,00 zł miesięcznie. Musi to być jednak orzeczenie o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczność stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.
Wysokość tego świadczenia nie może być wyższa, niż wysokość opłaty za pobyt dziecka w żłobku, klubie dziecięcym lub u dziennego opiekuna. Górna granica opłat została wprowadzona w celu uniknięcia znacznego podnoszenia opłat przez placówki. Wysokość kosztu pobytu dziecka pod opieką żłobka, klubu dziecięcego czy dziennego opiekuna na okres od 1 października 2024 roku do 31 marca 2025 roku, wynosi 2200,00 zł.
W ramach omawianego programu środki trafiają do placówki, czyli na konto bankowe żłobka, klubu dziecięcego lub profesjonalnej opiekunki/opiekuna. W wyjątkowych sytuacjach mogą trafić na konto rodziców. Obecne świadczenie zastępuje dotychczasowe dofinansowanie do pobytu w żłobku, które wynosiło 400,00 zł.
Świadczenie z programu Aktywnie w żłobku przysługuje, jeśli wysokość miesięcznej opłaty za opiekę – bez względu na jej formę – nie jest wyższa, niż koszt pobytu dziecka w placówkach, rozumiany jako 120% uśrednionych miesięcznych wydatków ponoszonych przez jednostki samorządu terytorialnego na zapewnienie jednemu dziecku opieki odpowiednio w żłobku, klubie dziecięcym lub u dziennego opiekuna. Oznacza to w praktyce, że dofinansowanie z programu Aktywnie w żłobku nie może być wyższe, niż faktyczna wysokość opłaty za pobyt dziecka w placówce. Co istotne, do tej kwoty nie wlicza się opłaty za wyżywienie.
UWAGA! Świadczenia z programu Aktywnie w żłobku mogą pobierać obywatele Ukrainy, którzy przybyli do Polski w związku z działaniami wojennymi, jeżeli przebywali legalnie w Polsce jako osoby ze statusem „UKR” nieprzerwanie przez co najmniej 365 dni. Zgodnie z komunikatem ZUS-u o świadczenie to mogą występować także cudzoziemcy, którzy są uprawnieni do korzystania ze świadczenia Aktywni rodzice w pracy lub Aktywnie w domu.

Świadczenie Aktywnie w domu jest skierowane do rodziców dzieci, którzy nie są aktywni zawodowo. Innymi słowy, jest to świadczenie dla rodziców, którzy zdecydowali się na kontynuację osobistej opieki nad dzieckiem. Jest ono wypłacane rodzicom na konto bankowe przez ZUS maksymalnie przez 2 lata – od 12 do 36 miesiąca życia dziecka i wynosi 500,00 zł miesięcznie na dziecko w rodzinie. W przypadku opieki naprzemiennej (z art. 20 ust. 2, tj. gdy – zgodnie z orzeczeniem sądu – dziecko jest pod opieką naprzemienną obojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu) kwotę świadczenia dzieli się na pół i przekazuje po 50% każdemu z rodziców. Świadczenie to zastąpiło dotychczasowy program „Rodzinny Kapitał Opiekuńczy”, obejmując także pierwsze dziecko, których nie dotyczył „RKO”.
Warunki niezbędne do skorzystania ze świadczenia Aktywnie w domu:
UWAGA! Świadczenie Aktywnie w domu nie przysługuje obywatelom Ukrainy, którzy przybyli do Polski w związku z działaniami wojennymi.

ZADZWOŃ I UMÓW SIĘ NA DARMOWĄ PORADĘ PRAWNĄ: